تاریخچه بوگه‌ی ریو

ریشه‌های هنرهای رزمی سنتی ژاپن به قرن‌ها پیش بازمی‌گردد. در دوره هی‌آن (۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی)، هم‌زمان با افزایش قدرت خاندان‌های نظامی و کاهش اقتدار حکومت مرکزی، طبقه‌ای از جنگاوران شکل گرفت که بعدها با نام سامورایی شناخته شدند. این جنگاوران برای دفاع از سرزمین، خاندان و اربابان محلی خود، مهارت‌های گوناگون رزمی را توسعه دادند و نسل‌به‌نسل به شاگردان خود انتقال دادند.

در طول قرون بعد، به‌ویژه در دوره‌های کاماکورا، موروماچی و سنگوکو، هنرهای رزمی ژاپن پیشرفت چشمگیری یافت. هر خاندان یا استاد برجسته، شیوه آموزشی ویژه‌ای را بنیان گذاشت که به آن «ریو» (Ryū) یا مکتب گفته می‌شد. هر ریو بر اساس تجربه‌های رزمی و نیازهای میدان نبرد، مجموعه‌ای از فنون تخصصی را آموزش می‌داد.

اصطلاح بوگه‌ی (Bugei) در زبان ژاپنی به معنای «هنرهای رزمی» یا «هنر جنگ» است و به مجموعه‌ای از مهارت‌های نظامی سامورایی‌ها اشاره دارد. این مهارت‌ها شامل رشته‌های مختلفی مانند کن‌جوتسو (شمشیرزنی)، ایای‌جوتسو، جوجوتسو، بوجوتسو، ناگیناتاجوتسو، سوجوتسو (نیزه)، کیوجوتسو (تیراندازی با کمان)، باجوتسو (اسب‌سواری)، شوریکن‌جوتسو، هوجوتسو (کار با سلاح‌های آتشین سنتی)، کوساری‌جوتسو و دیگر فنون رزمی بود. بسته به هر مکتب، تعداد و نوع این هنرها متفاوت بود و الزاماً همه مدارس تمامی آن‌ها را آموزش نمی‌دادند.

سامورایی‌ها از قرن دوازدهم تا نیمه دوم قرن نوزدهم، نقش مهمی در ساختار سیاسی و نظامی ژاپن ایفا کردند. با آغاز حکومت شوگون‌سالاری توکوگاوا در سال ۱۶۰۳، ژاپن وارد دوره‌ای طولانی از صلح شد و بسیاری از سامورایی‌ها علاوه بر مهارت‌های رزمی، مسئولیت‌های اداری و حکومتی را نیز بر عهده گرفتند.

در دوران اصلاحات میجی، با اجرای قانون خدمت وظیفه عمومی در سال ۱۸۷۳ و تشکیل ارتش مدرن، نظام سنتی سامورایی به‌تدریج منحل شد. با این حال، بسیاری از هنرهای رزمی سنتی ژاپن حفظ شدند و امروزه به‌عنوان بخشی از میراث فرهنگی این کشور در سراسر جهان آموزش داده می‌شوند.

در ایران، استاد مهدی صلح‌دوست، بنیان‌گذار بوگه‌ی ریو، با سال‌ها تجربه در هنرهای رزمی، نظام آموزشی جامعی را با الهام از مکاتب سنتی سامورایی و نینجوتسو طراحی و ارائه کرده‌اند. در دوجوهای تحت نظارت ایشان، هنرجویان علاوه بر فراگیری تکنیک‌های رزمی، با اصول اخلاقی، انضباط فردی، احترام، مسئولیت‌پذیری و فلسفه هنرهای رزمی نیز آشنا می‌شوند.

بوگه‌ی ریو با هدف حفظ و انتقال ارزش‌های اصیل هنرهای رزمی، ایجاد آمادگی جسمانی و ذهنی، و پرورش شخصیت رزمی، فعالیت خود را در ایران و خاورمیانه ادامه می‌دهد و تلاش دارد پلی میان سنت‌های رزمی شرق و نیازهای آموزشی امروز ایجاد کند.